Eerlijk verjaardagscadeautje

Met dank aan purperpol voor dit verjaarscadeau!
Ik mag nu op mijn hoge leeftijd (wel 44, mooi getal he?) eindelijk eens eerlijk voor een paar dingen uitkomen. lees en sta versteld...............

want wisten jullie dat.......

1. mijn allerliefste bezigheid is: lezen, maakt eigenlijk niet uit wat, als het maar letters zijn.
2. ik te veel van allerlei lekker eten hou
3. ik daardoor zwaarder weeg dan ik zou willen?
4. ik nu ik 44 ben eigenlijk nog steeds niet precies weet wat ik wil worden als ik later groot ben
5. ik soms wel eens klaar ben met al dat jongensgedoe (stoeien, flauwe grappen etc)
6.ik een enorme sloddervos ben
7. ik graag een groot zangtalent had gehad
8. ik de dingen vaak te lang uitstel
9. mijn lievelingsfilm Duimelijntje is (en de jongens die stiekem ook leuk vinden...........)
10. ik nu eigenlijk aan mijn studie bezig zou moeten zijn...................

En de bedoeling is dat je ook anderen aanzet tot eerlijkheid en ik geef de award door aan Doortje en maartje appeltaartje

Succes ermee!

veranderingen

Even terug naar de titel van mijn blog..........
Veranderingen, ze zijn er genoeg.
Neem nu de jongens. Een paar jaar geleden hadden ze allemaal nog van die tondeusekoppies en nu heeft de één nog langer haar dan de ander. (bedenk me net dat het wel een jeugdtrauma kan zijn....................)
Afijn, jaren geleden hadden we 4 jongens in huis, nu nog maar twee, met af een toe de vriendin van zoon nummer 3 erbij.
En ach, die tijd toen ze nog klein waren, ze waren al tevreden met een nieuwe donald duck, een ijsje of iets in die grootte.
EN nu? Een tijdje geleden vroeg onze oudste die zijn huis uit moet of wij dan niet en huis voor hem konden kopen....................
En nu zijn we dus aan het kijken voor een huis erbij. Ach ja, je gunt ze alles he?
Maar ik zal gelijk even onthullen dat hij er (als het doorgaat) niet alleen in gaat wonen, maar dat we het aan hem en een paar anderen gaan verhuren.
En ja dat zijn van die dingen die je niet bedenkt als ze in de wieg liggen............

Yes I can........

......studeren aan de hogeschool in Ede
......stage lopen in het wijkwerk van de Geitenkamp in Arnhem.

Eindelijk is het plaatje rond. Een leuke betaalde baan zat er op zo korte termijn niet in (moest voor 1 oktober). Maar de plek die ik nu heb lijkt me geweldig.
Het is nog heel onduidelijk wat ik allemaal zal gaan doen, maar mogelijkheden te over. En er zijn wel bepaalde ideeën, maar die houd ik nog even voor mezelf.
Het is in ieder geval de bedoeling dat ik iets met opvoedingsondersteuning ga doen. Dus heb je vragen..................misschien krijg ik er de komende jaren echt verstand van!

Aan de studie (tweede jaar van Sociale Pedagogische Hulpverlening)ben ik al een maandje bezig. En het is leuk!!!!!!!!
Op maandagmiddag en -avond zit ik weer in de schoolbanken (of voer drama activiteiten uit of krijg agressietraining of zo ).


Dus ik ben weer aan het lezen, en lezen, en...........juist ja. En reflecteren, o ja dat hoorde er ook bij.
Nog maar 3 jaar te gaan, het zal wel weer wat gaan vergen van mezelf en van de rest van het gezin, maar deze keer ga ik het afmaken...........


....................................YES I WILL!!!!!

alles weer gewoon................

ZO.
Alles is weer helemaal gewoon. Iedereen is weer aan school begonnen.Zelfs ikke.............. Eduard gaat gewoon weer naar zijn werk.
Niet iedereen ging met eveneel zin aan de slag overigens.
Ik droom wel eens van die kinderen die heel ambitieus en leergierig zijn, uit zichzelf naar een museum gaan (en niet alleen als het moet voor school...),goede boeken lezen (en dan bedoel ik NIET de Donald Duck)enzovoorts.
Maar ja,dat zit er niet zo in, en ik klaag verder niet want ze doen (als ze iets doen) het wel aardig op school, ze zijn sportief(de één wat meer dan de ander),muzikaal (allemaal) en bovenal zijn het gewoon aardige jongens!!!
En nog even als trotse moeder: Daniel heeft als echt fotomodel gefungeerd om studenten naar zijn school te lokken. Hij hing op spandoeken bij studiebeurzen en stond zelfs achterop het jaarprogramma van de Doetinchemse schouwburg.....Nou als ze nu niet veel aanmeldingen hebben gekregen...........

Artis

Gisteren een dagje naar Artis geweest.
het was zo leuk! En weet je wat ook zo leuk was? De kaartjes waren een cadeautje!
Via marktplaats had ik vrijkaartjes gekocht die iemand via een supermarkt had gespaard. Toen ik het geld had overgemaakt kreeg ik het weer terugggestort......Deze dame wilde ze cadeau geven aan iemand die graag naar Artis wilde.
Wij waren de gelukkigen! En dat voelt dan toch echt als een cadeautje als je daar rondloopt.
Samen met Christian, Nathan en Marjolein heb ik me uitstekend vermaakt. Ik was nog nooit naar deze dierentuin geweest, en dan is het toch extra leuk. Wat een bijzondere uitstraling heeft Artis toch!
Hier wat leuke plaatjes (we hadden met z'n drietjes, Christian was de enige zonder fototoestel, ongeveer 500 plaatjes geschoten.....)








En dan deze: wij vragen ons heeeeeel erg af of dit een echte zeester is of een soort knuffel.........Iemand van julllie een idee?????

vakantie impressie

Zoals elke vakantie hebben we nu ook weer urenlang uitgekeken naar hagedissen. En ja hoor de moeite werd beloond, weliswaar met een gehavend exemplaar. maar ja je moet niet kieskeurig zijn nietwaar?

Het was mooi, we hebben gewandeld in erg veel groen.

samen met opa en oma een rondvaart over een stuwmeer gemaakt.


En de jongste mocht toch nog even in een treintje...........

En hier assisteert vaderlief Nathan voor de winnende foto voor onze fotowedstrijd.
Maar ja, ik heb door de volgende plaatjes natuurlijk een voorsprong En op het filmpje kun je zien van wie ze al die acrobatiek hebben..............

werkloos

Tsja, daar zit ik dan weer............thuis.
Ik hoor een ieder al denken: nou ja, heeft ze eindelijk een baan ,is het na een maand al weer klaar. Hoe kan dat nou???????????????
Ik zal het jullie proberen uit te leggen.
De berg om naar mijn werk te gaan werd in de loop van de maand steeds hoger.In de derde week had ik een proeftijdbeoordelingsgesprek (ja, zo heet het echt!!!) en ze waren erg positief, alleen ik was dat minder. Maar de verschillende mensen hadden ook wel gezien dat ik er niet zo'n plezier in had.Daar ben ik nog eens over na gaan denken. Zeker nadat ik in het weekend voor de zoveelste keer in tranen thuis kwam.
Waar zat het hem nou in............
Tijdens het ontwarren van de kluwen kwam ik een aantal dingen tegen
- voor het eerst na 20 jaar weer een vaste baan: dat is wennen
- nieuwe indrukken: ook dat is wennen
- het gevoel allerlei dingen nog niet te beheersen: dat is te leren, en daar staat volgens de leiding zeker een half jaar voor.
- Enorm rommelig qua personeel, heel veel nieuwe mensen, slecht rooster: ook daar is overheen te komen. Want het team was wel heel erg leuk!

Nou ja, dit waren toch niet de dingen waar het echt om draaide. Toen ik bij de kern kwam was het toch dat ik niet genoeg plezier haal uit het werken met deze doelgroep.
Er waren 3 pubers die op het niveau van een éénjarige functioneerden, maar dan wel met de kracht van een 14 jarige.......
Daarnaast een stel licht verstandelijke pubers, een oudere vrouw en een tienermoeder met baby en nog een jongen van 9.
Dat trok me juist ook aan die afwisseling, want het gezelschap is niet alleen gemeleerd, maar wisselde doordat het Kortverblijf was ook nog eens zeer geregeld.
Maar toch.......de heftigheid van deze club en het feit dat je alleen op de groep stond en ook nog eens geregeld voor meerdere woningen (in het weekend) maakte voor mij de verantwoordelijkheid te zwaar.
Dus heb ik na een gesprek met mijn leidinggevende op de laatste dag van mijn proeftijd toch maar besloten mezelf dit niet meer aan te blijven doen.
De collega's snapten mijn keus wel maar vonden het (gelukkig maar) ook jammer dat ik stopte.

En nu...................
Geen idee.
Als ik in september mijn studie nog wil gaan doen, dan moet ik wel een vaste baan hebben. Ik denk niet dat het gaat lukken. Diploma's wegen binnen de jeugdzorg behoorlijk zwaar. maar ik ga toch nog in juli een poging wagen.
En anders? dan word ik maar winkeljuffrouw.